شبهه: چرا خداوند بجای اینکه ۱۲۴ هزار پیامبر فرستاده، شیطان را نکشت؟ شاید زورش نرسید!

پاسخ: برای روشن شدن پاسخ این سوال، ذکر چند نکته لازم است؛

اول: انبیاء و اولیاء الهی همه با رعایت سلسله مراتبی که خداوند متعال قرار داد همه واسطه فیض الهی برای انسان‌ها بلکه تمام هستی بوده و زمین بلکه همه عالم هیچگاه نباید از چنین حجتی خالی باشد و اولین مخلوق نور وجود مبارک پیامبر گرامی اسلام است که افضل مخلوق و افضل بشر و افضل انبیاء علیهم صلوات الله است و پس از آن ائمه‌ی هدی علیهم سلام الله، و اساس خلقت از اینجا آغاز شد که خود گواه این فیض است.

دوم: وجود انبیا و رسولان الهی صِرفاً نه برای مقابله با ابلیس بلکه در مرحله اول، بیدار کردن فطرت پاک انسان‌هاست که با هوا پرستی و هواهای نفسانی -که دشمن‌ترین دشمن انسان است- به خواب رفته و مغفول مانده است تا جایی که بر اساس قرآن و روایات، خود اجنّه -که هوای نفس داشته و ابلیس(شیطان) یکی از آن‌هاست- نیز پیامبرانی داشتند، خداوند متعال فرمود: «ای گروه جن و انس آیا پیامبرانی از خود شما به سوی شما نیامد تا آیات مرا بر شما بخواند و شما را به ملاقات این‌روز انذار دهد…»[۱] که به وجود پیامبرانی از خود اجنّه اشاره می‌کند و قبل از خلقت حضرت آدم علیه السلام را هم شامل می‌شود.

سوم: شیطان(ابلیس) یکی از اجنّه است که مدتی طولانی بندگی خدا کرده و در صف ملائکه قرار گرفته بود؛ پس اجنّه دیگری که اهل فساد باشند بودند و می‌توانند انسان را وسوسه کنند چنانکه خداوند می‌فرماید: «مِنَ الجِنَّهِ وَ النّاسِ»[۲] و اینها همه جنود ابلیس هستند و ابلیس تنها یکی از آنهاست که البته ممکن است به جهت عناد با ذات اقدس خداوند متعال در تمرّد از سجده بر آدم و قسم خوردن بر گمراه کردن انسان، رئیس شیاطین شده باشد.

چهارم: در فرض کشته شدن شیطان، باز هم باب گمراهی در انسان موجود بود و آن هوای نفس است که حتی در اجنّه نیز موجود است و همین هوای نفس موجب تکبر ابلیس و رانده شدن او از درگاه ربوبی شده است؛ در قرآن تایید شده است: «إنَّ النَّفْسَ لَأمّارَهٌ بِالسُّوءِ»[۳] و انبیاء ضمن آنکه واسطه فیض ربوبی هستند برای بیدار کردن طینت پاک انسانی برگزیده شدند و ارتباطی با وجود ابلیس ندارد.

پنجم: خداوند حکیم با هم گناهی موجودی را عذاب نمی‌کند که بخواهد ابلیس(شیطان) را به خاطر گناه تکبر بکشد، اگر اینطور نظام هستی به هم می‌خورد و این با حکمت خداوند عالِم سازگار نیست بلکه فرصت می‌دهد تا انسان یا اجنه که همچون انسان دارای عقل و نفس هستند زندگی خود را انجام داده و مجازات حقیقی و اصلی را به سرای دیگر واگذار کرده است لذا دلیلی برای کشتن ابلیس نیست! ۷ آذر ۱۴۰۰


[۱]. «یا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیاتی‏ وَ یُنْذِرُونَکُمْ لِقاءَ یَوْمِکُم‏ هذا…»؛ سوره انعام، آیه ۱۳۰.

[۲]. سوره ناس، آیه ۶.

[۳]. سوره یوسف، آیه ۵۳.

ارسال دیدگاه