در متن با قرار دادن دو آیه از آیات شریفه قرآن به نکتهی جالبی اشاره شد! تناقض!!!
خداوند متعال میفرماید اول زمین را آفریدیم و در سوره نازعات میفرماید بعد از آسمان زمین را بگسترانیدیم!!!
نکات متعددی در این آیات است که دو مورد از هر دو آیه شریفه که به بحث مربوط است را ذکر میکنیم؛
اول: در سوره بقره میفرماید: «…ثُمَّ استَوی إلَی السَّماءِ…» یعنی اصلِ مطابقِ مفهوم آسمان(به معنای فضای بالا- کهکشان راه شیری) موجود بود و خداوند متعال آن را که برای زمین بود «… فَسَوّاهُنَّ سَبعَ سَمَاواتٍ» هفت آسمان قرار داد.
دوم: در سوره نازعات میفرماید: «وَالأرضَ بَعدَ ذلِکَ دَحاها» «دَحا» به معنی گستراندن و پرتاب کردن آمده است، یعنی خداوند حکیم زمین را گستراند یعنی قبل از آن، آفریده شده بود ولی گسترده نبود.
اگر ماجرای آفرینش زمین را بدانیم این شبهه خود به خود مرتفع میشود و اصولا شبهه زمانی میآید که علم به چیزی نباشد وقتی حقیقت را بدانیم شک و شبههها نیز برطرف میشوند؛ «بعد از انفجاری که در خورشید رخ داد[۱] زمین فعلی تکهای از آتش بود، خداوند باران فرستاد[۲] تا آتش را خاموش کند، آب نزدیک آتش که میرسید به علت گرما تبخیر میشد و مجددا به ابر تبدیل میشد، دوباره میبارید و نزدیک آتش که میرسید تبخیر میشد و این اتفاق چنان تکرار شد که آتش خاموش و رفته رفته سرد شد و آب باران تمام آن را در بر گرفت و بعد از مدتی محل کعبه معظمه از زیر آب بیرون آمد و بعدها سایر زمینها از ادامه همان محل کعبه بیشتر و بیشتر بیرون آمد[۳] و خشکی های زمین را تشکیل دادند و بخارات و دودهای در فضا مانده را به آسمان مبدل فرمود.»
پس خداوند حکیم ابتدا کرهی زمین را آفرید سپس آسمانهای هفتگانه را قرار داد و بعد از آن خشکیهای زمین را از ادامه محل کعبه معظمه گسترده و از زیر آب خارج کرد.
با دانستن این مطلب که هم در منابع روایی معتبر[۴] آمده و هم تاییدات علمی فراوانی دارد، معلوم میشود که تناقضی میان این دو آیه شریفه وجود ندارد./۲۷ شهریور ۴۰۳
[۱]. انفجار اولی که در خورشید رخ داده و تکههایی از آتش در فضا پراکنده شدند، این مطلبی است که دانشمندان نیز به آن اذعان دارند.
[۲]. و باران از ابر است یا غیر آن و ارتباطی با آسمان ندارد یعنی الزاما، ابر در آسمان نیست لذا هواپیما از ن عبور میکند، گاهی در کوههای مرتفع ابرها پایین تر قرار دارند.
[۳].و روز شروع این گسترده شدن در اسلام به روز «دحوالارض» معروف است که اعمال متعددی نیز برای آن روز در کتب حدیث و دعا ذکر شده است.
[۴].جهت نمونه در نهج البلاغه به این مطلب اشاره شده است.
