مختصری از زندگانی امیر المومنین امام علی علیه السلام

امروز: جمعه ۳۰-فروردین-۱۳۹۸

مختصری از زندگانی امیر المومنین امام علی علیه السلام

امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام
نام: علی علیه السلام
مقام: امام اول
لقب: امیرالمومنین علیه السلام
کنیه: ابوالحسن علیه السلام
نام پدر: عمران معروف به ابوطالب علیه السلام
نام مادر: فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبدمناف علیهم السلام
تاریخ ولادت: روز جمعه ۱۳ رجب۳۰ سال بعد از عام الفیل و ۱۰ سال قبل از بعثت در مکه مکرمه در خانه ی خدا، کعبه.
مدت عمر: ۶۳ سال.
مدت امامت: ۳۰ سال.
نام همسر: فاطمه زهرا سلام الله علیها
فرزندان: ۱۲ پسر ؛ ۱۶ دختر
تاریخ شهادت: شب جمعه ۲۱ رمضان سال ۴۰ هجرت.
قاتل: عبدالرحمن بن ملجم مرادی.
علت قتل: صبح ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجرت در محراب مسجد کوفه ضربت خورد و دو روز بعد در شب جمعه ۲۱ رمضان همان سال به شهادت رسیدند.
محل دفن: نجف اشرف.

اَلصَّدیقُ الصَّدوُقُ مَن نَصَحَکَ فِی عَیبِکَ وَ حَفِظَکَ فِی غَیبِک وَ آثَرَکَ عَلى نَفسِهِ.
دوست راستین، کسى است که تو را در [برطرف کردن] عیب هایت پند دهد ، هنگام غیبتت هواى تو را داشته باشد و تو را بر خود ترجیح دهد.

منبع: غررالحکم ؛ ح ۱۹۰۴

أصلِحِ المُسیءَ بِحُسنِ فِعالِکَ وَ دُلَّ عَلَى الخَیرِ بِجَمیلِ مَقالِکَ.
بَدکار (یا کسى که به تو بدى کرده است) را با کردار نیکت اصلاح کن ، و با گفتار نیک و زیبایت به خوبى رهنمون کن.

منبع:غررالحکم ؛ ح ۲۳۰۴

خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَهً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَکَوْا عَلَیْکُمْ وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَیْکُمْ
با مردم چنان بیامیزید که اگر مردید بر شما بگریند، و اگر زنده ماندید به شما مهربانی ورزند.

منبع: نهج البلاغه، حکمت ۱۰

وَ مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْیَاهُ وَ مَنْ کَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ کَانَ عَلَیْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظ.
و آن که کار آخرت خود درست کند، خدا کار دنیای او را سامان دهد، و آن که او را از خود بر خویشتن واعظی است، خدا را بر او حافظی است.

منبع: نهج البلاغه، حکمت  ۸۹

بادِر شَبابَکَ قَبلَ هَرَمِکَ وَ صِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِکَ.
جوانى ات را پیش از پیرى، و سلامتى ات را پیش از بیمارى دریاب.

منبع: غررالحکم؛ ح ۴۳۸۱

ـ یَصِفُ الدُّنیا ـ ولَنِعمَ دارُ مَن لَم یَرضَ بِها دارا ، ومَحَلُّ مَن لَم یُوَطِّنها مَحَلاًّ.
ـ در وصف دنیا ـ نیکو سرایى است دنیا براى آن کس که آن را خانه [ى همیشگى [خویش نداند، و نیکو منزلگاهى است براى آن کس که آن را وطن خویش نگیرد.

منبع: نهج البلاغه، خطبه ۲۲۳

ما أعطَى اللّهُ سُبحانَهُ العَبدَ شَیئا مِن خَیرِ الدُّنیا وَالآخِرَهِ إلاّ بِحُسنِ خُلُقِهِ وحُسنِ نِیَّتِهِ.
خداوند سبحان ، چیزى از خیر دنیا و آخرت به بنده نداد ، مگر به سبب حُسن خُلق او و حُسن نیّتش.

منبع: غرر الحکم، ح ۹۶۷۰

اَلْمُؤْمِنُ مَنْ کانَ حُبُّهُ لِلّهِ وَ بُغْضُهُ لِلّهِ وَ اَخْذُهُ لِلّهِ وَ تَرْکُهُ لِلّهِ.
مؤمن، کسى است که دوستى و دشمنى و گرفتن و رها کردنش، براى خدا باشد.

منبع:  غرر الحکم، ح ۱۷۴۲

شَرُّ النّاسِ مَنْ لایَثِقُ بِاَحَدٍ لِسُوءِ ظَنِّهِ وَ لایَثِقُ بِهِ اَحَدٌ لِسوءِ فِعْلِهِ.
بدترین مردم کسى است که به خاطر بدگمانیش، به کسى اعتماد نمى کند و به خاطر کردار بدش، کسى به او اعتماد نمى نماید.

منبع: غرر الحکم، ح ۵۷۴۸

خـُذْ مـِنَ الدُّنـْیـَا مـَا اءَتـَاکَ، وَ تـَوَلَّ عـَمَّا تـَوَلَّى عـَنـْکَ؛ فـَاِنْ اَنـْتَ لَم تـَفـْعـَلْ فـَاَجـْمـِلْ فـِى الطَّلَبِ.
از امـر دنـیـا هـمـان قـدر بگیر که به تو مى رسد و آنچه از تو روگردانده بدنبالش مشتاب و اگر چنین نمى کنى لااقل تلاش معقولانه و مشروع کن!

منبع: نهج البلاغه ، حکمت ۳۸۷

اَوَّلُ الدّیـنِ مـَعـْرِفـَتـُهُ وَ کـَمـالُ مـَعـْرِفـَتـِهِ التَّصْدیقُ بِهِ، وَ کَمالُ التَّصْدیقِ بِهِ تَوْحیدُهُ وَ کَمالُ تَوْحیدِهِ الاِْخْلاصُ لَهُ.
آغـاز دیـن ، شـنـاخـت خـداسـت و کـمـال مـعـرفـت ، تـصـدیـق بـه ذات او، و کـمـال تـصـدیـق ، شـهـادت بـه یـگـانـگـى خـداسـت ، و کـمـال تـوحـیـد اخـلاص در عـقـیـده و عمل است.

منبع: نهج البلاغه ، خطبه ۱

إِنَّ لِلْقـُلُوبِ إِقـْبـَالاً وَ إِدْبـَاراً؛ فـإِذَا اَقـْبـَلَتْ فـَاحـْمـِلُوهـَا عـَلَى النَّوَافـِلِ، وَ إِذَا اَدْبـَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ.
دل آدمى گاه روى مى آورد و گاه روى برمى تابد. چون روى آورد به مستحباتش وادارید و چون روى برتافت به واجبات بسنده کنید.

منبع: نهج البلاغه، حکمت ۳۰۴

اعقِلوا الخَبَرَ إذا سَمِعتُموهُ عَقلَ رِعایَهٍ لا عَقلَ رِوایَهٍ ؛ فإنَّ رُواهَ العِلمِ کَثیرٌ ورُعاتَهُ قَلیلٌ.
هر گاه خبرى را شنیدید، دراندیشه به کار بستن آن باشید، نه به فکر نقل کردنش؛ زیرا بازگو کنندگان دانش بسیارند و به کار برندگان آن اندک.

منبع: نهج البلاغه، حکمت ۹۸

اِقبَلْ عُذرَ أخیکَ ، وإن لَم یَکُن لَهُ عُذرٌ فَالتَمِسْ لَهُ عُذرا.
عذر برادرت را بپذیر و اگر عذرى نداشت برایش عذرى بتراش.

منبع: بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۱۶۵

مَن أطاعَ التَّوانِیَ ضَیَّعَ الحُقوقَ، ومَن أطاعَ الواشِیَ ضَیَّعَ الصَّدِیقَ.
هر که از سستى فرمان برد، حقوق را ضایع گرداند و هرکه به سخنِ سخن چین گوش سپارد ، دوست را از دست بدهد.

منبع: نهج البلاغه ، حکمت ۲۳۹

إنَّ المالَ وَالبَنینَ حَرثُ الدُّنیا ، وَالعَمَلُ الصّالِحُ حَرثُ الآخِرَهِ ، و قَد یَجمَعُهُمَا اللّهُ لاَِقوامٍ.
مال و فرزند ، کِشت دنیاست و کار نیک، کِشت آخرت. گاهى اوقات خداوند ، هر دو اینها را به عدّه اى مى دهد.

منبع: نهج البلاغه ، خطبه ۲۳

اِنَّکَ مُقَوَّمٌ بِاَدَبِکَ، فَزَیِّنْهُ بِالْحِلْمِ.
ارزش تو به ادب توست، پس آن را با بردبارى آراسته کن.

منبع: مشکاه الأنوار، ص ۲۳۹

خَیرُ مَن صَحِبتَ مَن وَلَّهَکَ بِالاُخرى، و زَهَّدَکَ فِی الدُّنیا ، و أعانَکَ عَلى طاعَهِ المَولى.
بهترین مصاحبِ تو ، کسى است که تو را شیفته آخرت کند و به دنیا بى رغبت سازد و در فرمانبرى از خداوند ، یاورت باشد.

منبع: غرر الحکم، ح ۵۰۳۰

اَعْدى عَدُوٍّ لِلْمَرْءِ غَضَبُهُ وَ شَهْوَتُهُ فَمَنْ مَلَکَهُما عَلَتْ دَرَجَتُهُ وَبَلَغَ غایَتَهُ.
بدترین دشمن آدمى خشم و شهوت اوست، پس هر کس آن دو را در اختیار بگیرد،مقامش بالا مى رود و به هدفش مى رسد.

منبع: غرر الحکم، ح ۳۲۶۹

یَنظُرُ المُؤمِنُ إلَى الدّنیا بِعَینِ الاعتِبارِ، و یَقتاتُ مِنها بِبَطنِ الاضطِرارِ.
مؤمن دنیا را با دیده عبرت مى نگرد و از روى ناچارى، از آن خوراک بر مى گیرد.

منبع: نهج البلاغه، حکمه ۳۶۷



استفاده از مطالب این وب سایت بدون تغییر در محتوا مجاز است.

قالب وردپرس آنلاینر
قالب وردپرسقالب وردپرس