احادیثی از فاطمه زهرا سلام الله علیها

احادیث العددیه یا احادیث موردی

دو گانه

۱- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
صِنْفانِ مِنْ اُمَّتى اِذا صَلُحا صَلُحَتْ اُمَّتى وَ اِذا فَسَدا فَسَدَتْ اُمَّتى. قیلَ: یارَسُولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله وَ مَنْ هُمْ؟ قالَ صلی الله علیه و آله: الفُـقَهاءُ وَ الأُمَـراءُ.
دو صنف و گروه از امّت من هستند که اگر صالح باشند، امّت من هم خوب و شایسته مى شوند و اگر فاسد شوند، امّت من نیز به فساد مى گرایند. پرسیدند: اى رسول خدا! آن دو گروه کدامند؟ فرمود: فقیهان و زمامداران. نکته : این هم نوعى از عملکرد و موضعگیرى «خواصّ» و آثار آن در جامعه است.
(بحارالانوار، ج ۷۴ ص ۱۵۴)

 

۲- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
نِعمَتانِ مَغبونٌ فیهِما کَثیرٌ مِنَ النّاسِ : اَلصِّحَّهُ وَ الفَراغُ.
دو نعمت است که بیشتر مردم در آنها زیانکارند: سلامت و فراغت.
(امالى طوسى، ص ۵۲۶)

 

۳- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
یَهرَمُ ابنُ آدَمَ تَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ الحِرصُ عَلَى المالِ وَ الحِرصُ عَلَى العُمرِ.
آدمى زاده پیر مى شود ، در حالى که دو خوى او جوان مى شوند: حرص بر مال و حرص بر عمر.
(الخصال، ص ۷۳)

 

۴- امام حسن مجتبی علیه السلام
الخَیرُ الّذی لا شَرَّ فیهِ: الشُّکرُمَع النِّعمَهِ ، والصَّبرُ على النّازِلَهِ.
خیرى که در آن هیچ شرّى نیست: شکر بر نعمتهاست و شکیبایى در برابر ناملایمات.
(تحف العقول، ص ۲۳۴)

 

۵- امام صادق علیه السلام
حُرِمَ الْحَریصُ خَصْلَتَیْنِ وَ لَزِمَتْهُ خَصْلَتانِ: حُرِمَ القَناعَهَ فَافْتَقَدَ الرّاحَهَ وَ حُرِمَ الرِّضا فَافْتَقَدَ الْیَقینَ.
حریص از دو خصلت محروم و با دو خصلت همراه است: از قناعت محروم است و درنتیجه آسایش را از دست مى دهد، از راضى بودن محروم است، در نتیجه یقین را ازدست مى دهد.
(الخصال، ص ۶۹)

 

۶- امام کاظم علیه السلام
إیّاکَ و الضَّجَرَ وَ الکَسَلَ فَإنَّهُما یَمنَعانِ حَظَّکَ مِنَ الدُّنیا وَ الآخِرَهِ.
از تنگْ دلى و تن آسایى بپرهیز ؛ زیرا این هر دو ، تو را از بهره هاى دنیا وآخرتت باز مى دارد.
(گزیده تحف العقول، ح ۲۲۸)


سه گانه

۱- رسول الله صلى الله علیه و آله
أدِّبوا أولادَکُم على ثَلاثِ خِصالٍ: حُبِّ نَبیِّکُم، و حُبِّ أهلِ بَیتِهِ، و قِراءهِ القرآنِ.
فرزندان خود را بر سه خصلت تربیت کنید: دوست داشتن پیامبرتان، دوست داشتن اهل بیت او و خواندن قرآن.
(کنز العمّال، ح ۴۵۴۰۹)

 

۲- رسول الله صلى الله علیه و آله
ثَلاثهٌ أخافُهُنَّ على اُمّتی: الضَّلالهُ بَعْدَ المَعْرِفهِ، و مُضِلّاتُ الفِتَنِ، وشَهْوَهُ البَطْنِ والفَرْجِ.
سه چیز است که از آنها بر امّت خود بیمناکم: گمراهى بعد از شناخت، فتنه هاى گمراه کننده، و شکمبارگى و شهوترانى.
(الأمالی للطوسی، ص ۱۵۷)

 

۳- رسول الله صلی الله علیه و آله
یا اَبـاذر! اِذا اَرادَ اللّهُ بِعَبـْدٍ خَیـْرا فَقـَّهَهُ فِى الدّینِ وَ زَهَّدَهُ فِى الدّنیا وَ بَصَّرَهُ بِعُیوُبِ نَفْسِهِ.
اى ابوذر! هرگاه خداوند درباره بنده اى اراده خیر کند، او را در دین، دانا مى سازد و در دنیا پارسا مى گرداند و او را به عیبهاى خودش بینا مى سازد.
(بحارالانوار ، ج ۷۴ ص ۸۰)

 

۴- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
یا عَلیُّ! ثَلاثٌ مَن لَم یَکُن فیهِ لَم یَقُم لَهُ عَمَلٌ: وَرَعٌ یَحجُزُهُ عَن مَعاصِى اللّه ِوعِلمٌ یَردُّ بِهِ جَهلَ السَّفیهِ وعَقلٌ یُداری بِهِ النّاسَ.
اى على! سه چیز است که تا در کسى نباشد ، کردارى از او راست نیاید: پرهیزگارى اى که او را از نافرمانى خدا باز دارد ، دانشى که او را از[ گزند ]نادانىِ نادان برَهاند ، و خِردى که با آن با مردم سازگارى کند.
(گزیده تحف العقول، ح ۴)

 

۵- امام على علیه السلام
ثَلاثٌ فیهِنَّ النَّجاهُ: لُزومُ الْحَقِّ وَ تَجَنُّبُ الْباطِلِ وَ رُکوبُ الْجِدِّ.
نجات و رستگارى در سه چیز است: پایبندى به حق، دورى از باطل و سوار شدن بر مرکب جدّیت.
(غرر الحکم، ح ۴۶۶۱)

 

۶- امام على علیه السلام
مَنْ کانَ فیهِ ثَلاثٌ سَلِمَتْ لَهُ الدُّنْیا وَ الآْخِرَهُ: یَاْمُرُ بِالْمَعْروفِ وَ یَاْتَمِرُ بِهِ وَ یَنْهى عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یَنْتَهى عَنْهُ وَ یُحافِظُ عَلى حُدودِ اللّهِ -جَلَّ وَ عَلا-.
هر کس سه خصلت داشته باشد، دنیا و آخرتش سالم مى ماند: به خوبى فرمان دهد و خود به آن عمل کند، از زشتى باز دارد و خود از آن باز ایستد و از حدود الهى پاسدارى کند.
(غرر الحکم، ح ۹۰۷۶)

 

۷- امام حسن مجتبی علیه السلام
هَلاکُ النّاسِ فى ثَلاثٍ: اَلْکِبْرُ وَالحِرْصُ وَالْحَسَدُ،فَالکِبْرُ هَلاکُ الدّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلیسُ وَ الحِرْصُ عَدُوُّ النَفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الجَنَّهِوَ الحَسَدُ رائِدُ السُوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.
«سه چیز مردم را به هلاکت مى رساند: تکبّر، حرص و آز، حسد. پس خودبینى و تکبر، دین انسان را از بین مى برد، همانطورى که شیطان تکبر کرد و دینش نابود شد و منفور گردید. حرص و آز دشمن شخصیت هر فرد است همانطور که آدم ابوالبشر (بواسطه حرصى که در وى به وجود آمد) از بهشت رانده شد. حسد (آرزوى زوال نعمت از دیگران) راهبر بدبختیها و تیره روزیها است، بواسطه حسد قابیل هابیل را کشت.»
(الروائع المختاره، ص۱۱۶)

 

۸- امام حسین علیه السلام
إنَّ قَوماً عَبَدوا اللّهَ رَغبَهً فَتِلکَ عِبادَهُ التُّجّارِ وإنَّ قَوماً عَبَدوا اللّه َ رَهبَهً فَتِلکَ عِبادَهُ العَبیدِ وإنَّ قَوماً عَبَدوا اللّه َ شُکرا فَتِلکَ عِبادَهُ الأَحرارِ وهِیَ أفضَلُ العِبادَهِ.
برخى خدا را به شوق [بهشت] مى پرستند. این، پرستشِ سوداگران است. گروهى خدا را از ترس مى پرستند. این، پرستشِ بردگان است. و گروهى خدا را از روى سپاسگزارى مى پرستند که این ، پرستشِ آزادگان وبرترین نوع پرستش است.
(تحف العقول، ص ۱۷۷)

 

۹- امام سجاد علیه السلام
-لَمّا سُئلَ عَن جَمیعِ شَرایعِ الدِّینِ-: قَولُ الحَقِّ ، والحُکمُ بِالعَدلِ، والوَفاءُ بِالعَهدِ.
-در پاسخ به این سؤال که: چکیده شرایع دین چیست؟- فرمود: حقگویى، داورى عادلانه، و وفاى به عهد.
(الخصال، ص ۱۱۳)

 

۱۰- امام باقر علیه السلام
الکَمالُ کُلُّ الکَمالِ التَّفقُّهُ فِی الدِّینِ و الصَّبرُ عَلَى النّائِبَهِ و تَقدیرُ المَعیشَهِ.
همه کمال در شناخت عمیق دین و شکیبایى در پیشامدهاى ناگوار و اندازه نگاه داشتن در زندگى است.
(تحف العقول، ص ۲۱۳)

 

۱۱- امام صادق علیه السلام
مَن رُزِقَ ثلاثا نالَ ثلاثا و هُو الغِنَى الأکبَرُ: القَناعَهُ بما اُعطِیَ، و الیَأسُ مِمّا فی أیدِی الناسِ، و تَرکُ الفُضولِ.
هر که از سه چیز برخوردار شود، به سه چیز دست یابد و این بزرگترین ثروت است : قانع بودن به آنچه عطایش شده است، چشم امید برکندن از آنچه مردم دارند و ترک زیادیها (آنچه براى زندگى ضرورى نیست).
(تحف العقول، ص ۳۱۸)

 

۱۲- امام کاظم علیه السلام
ثَلاثٌ مُوبِقاتٌ: نَکثُ الصَّفَقَهِ و تَرکُ السُّنَّهِ و فِراقُ الجَماعَهِ.
سه چیز تباهى مى آورد: پیمان شکنى، رها کردن سنّت و جدا شدن از جماعت.
(میزان الحکمه، ح ۲۱۲۵۰)


چهار گانه

۱- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
طوبى لِمَن طابَ کَسبُهُ و صَلُحَت سَریرَتُهُ و کَرُمَت عَلانِیَتُهُ و عَزَلَ عَن النّاسِ شَرَّهُ.
خوشا آن که کسبش پاک ، نهانش بسامان و آشکارش نیک باشد و شرّ خود را از مردم ، باز دارد!
(المعجم الکبیر ، ج ۵ ، ص ۷۲)

 

۲- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
اَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ وَ کانَ مِنْ قَرْنِهِ اِلى قَدَمِهِ ذُنوباً، بَدَّلَهَا اللّهُ حَسَناتٍ: اَلصِّدقُ وَ الْحَیاءُ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ وَ الشُّکْرُ.
چهار چیز است که هر کس داشته باشد، اگر سر تا پا غرق گناه باشد، خداوند آن گناهان را به حسنه و نیکى تبدیل مى کند: راستگویى، حیا، خوش اخلاقى و شکر.
(کافى، ج ۲، ص ۱۰۷، ح ۷)

 

۳- امام سجاد علیه السلام
مِنْ اَخْـلاقِ الْمُؤمِـنِ، الاْنِفاقُ عَلى قَدْرِ الاْقِتـارِ وَالتَوَسُّعُ عَلى قَدِرْ التَوَّسُعَ وَ اِنـْصــافُ النـاسِ وَابْتِداؤُهُ بالسّلام عَلَیْهِمْ.
از جمله اخلاق مؤمن آن است که به قدر تنگدستى و توسعه خرج مى کند و «بر اهل و عیال» توسعه مى دهد با مردم به انصاف رفتار مى کند و در سلام کردن پیشى مى گیرد.
(اصول کافى، ج ۳، ص ۳۳۸)

 

۴- امام صادق علیه السلام
اِنَّ لاَِهْلِ الْجَنَّهِ اَرْبَعَ عَلاماتٍ: وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلْبٌرَحیمٌ وَ یَدٌ مُعْطیَهٌ.
بهشتى ها چهار نشانه دارند: روى گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دستِ دهنده.
(مجموعه ورام، ج ۲، ص ۹۱)


پنج گانه

۱- امام حسین علیه السلام
خَمْسٌ مَنْ لَمْ تَکُنْ فِیهِ، لَمْ یَکُنْ فِیهِ کَثیرُ مُسْتَمْتَعٍ: اَلْعَقْلُ، وَالدّینُ وَالْأَدَبُ، وَالْحَیاءُ، وَحُسْنُ الْخُلْقِ.
پنـج چیز است اگر در انسـان نباشد، در او بهـره زیادى نخـواهد بود: عقل؛ دین، ادب، حیا، خوش اخلاقى.
(حیاه الامام الحسین علیه السلام ، ج ۱، ص ۱۸۱)

 

۲- امام سجاد علیه السلام
اَلذُّنوبُ الَّتى تُغَـیِّرُ النِّعَمَ: اَلْبَغْىُ عَلَى النّاسِ وَ الزَّوالُ عَنِ الْعادَهِ فِى الْخَیْرِ وَ اِصْطِناعِ الْمَعْروفِ وَ کُفْرانِ النِّعَمِ وَ تَرْکِ الشُّکْرِ قالَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ: «اِنَّ اللّه َ لایُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتّى یُغَیِّروا ما بِاَ نْفُسِهِمْ…»
گناهانى که باعث تغییر نعمت ها مى شوند، عبارت اند از: تجاوز به مردم، ترک نمودنعادت هاى کار خیر و خوب و کفران نعمت و ترک شکر، زیرا خداوند عزّوجلّ مى فرماید:«خداوند سرنوشت هیچ ملتى را تغییر نمى دهد، مگر این که خودشان تغییر روش دهند…».
(معانى الاخبار، ص ۲۷۰)

 

۳- امام صادق علیه السلام
خَمْسُ خِصالٍ مَنْ فَـقَـدَ واحِدَهً مِنْهُنَّ لَمْ یَزَلْ ناقِصَ العَیْشِ زائِلَالْعَقْلِ مَشْغولَ الْقَلْبِ، فَاَوَّلُّها: صِحَّهُ البَدَنِ وَ الثّانیَهُ: اَلاَْمْنُ وَ الثّالِثَهُ: اَلسَّعَهُ فِى الرِّزْقِ، وَ الرّابِعَهُ: اَلاَْنیسُ الْمُوافِقُ (قال الراوى:) قُلْتُ: و مَا الاَْنیسُ الْمُوافِقُ؟ قال: اَلزَّوجَهُالصّالِحَهُ، وَ الوَلَدُ الصّالِحُ، وَ الْخَلیطُ الصّالِحُ وَ الخامِسَهُ: وَ هِىَ تَجْمَعُ هذِه الْخِصالَ:الدَّعَهُ؛
پنج چیز است که هر کس یکى از آنها را نداشته باشد، همواره در زندگى اش کمبوددارد و کم خرد و دل نگران است: اول، تندرستى، دوم امنیت، سوم روزى فراوان، چهارمهمراهِ همرأى. راوى پرسید: همراهِ همرأى کیست؟ امام فرمودند: همسر و فرزند وهمنشین خوب و پنجم که در برگیرنده همه اینهاست، رفاه و آسایش است.
(خصال، ص ۲۸۴)

 

۴- امام کاظم علیه السلام
اَفْضَلُ ما یَتَقَرَّبُ بِهِ الْعَبْدُ اِلَى اللّه ِ بَعْـدَ المَعْـرِفَهِ بِهِ الَصَّـلاهُ وِ بِرُّ الْوالِدَیْنِ وَ تَرْکُ الْحَسَدِ وَالُعْجبِ وَالفَخْرِ.
پس ازخداشناسى، برترین کارى که بنده به وسیله آن به خداوند نزدیک مى شود عبارت است از: نمــاز، نیـکى به پـدر و مـادر، و ترک حسد و خودپسندى و فخرفروشى.
(تحف العقول، ص ۳۹۱)

 

۵- امام رضا علیه السلام
سُئِلَ عَنْ خِیارِ الْعِبادِ، فَقالَ علیه السلام :
اَلَّذینَ اِذا اَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا، وَاِذا اَساؤُوا اسْتَغْفَرُوا، وَ اِذا اُعْطُوا شَکَرُوا، وَ اِذَا ابْتَلَوْا صَبَرُوا، وَ اِذا غَضِبُوا عَفَوا.
از حضرت درباره بهترین بندگان پرسیدند؛ فـرمــود: آنان که هرگاه نیکى مى کنند، خوشحال مى شوند، هرگاه بدى مى کنند، استغفار مى کنند، هرگاه چیزى به آنان داده مى شود، سپاس مى گویند، هرگاه مبتلا و گرفتار مى شوند، شکیبایى مى کنند، و هرگاه خشمگین مى شوند، عفو و گذشت مى کنند.
(مسند الامام الرضا علیه السلام ، ج ۱ ص ۲۸۴)


شش گانه

۱- امام حسن مجتبی علیه السلام
-لَمّا سُئلَ عَنِ المُروءَهِ-: حِفظُ الدِّینِ، و إعزازُ النّفسِ، و لِینُ الکَنَفِ، و تَعَهُّدُ الصَّنیعَهِ، و أداءُ الحُقوقِ، والتَّحَبُّبُ إلَى النّاسِ.
-در پاسخ به سؤال از مردانگى-فرمود: حفظ دین و عزّت نفس و نرمش و مداومت بر نیکى و احسان و اداء حقوق و دوستى نمودن با مردم است.
(تحف العقول، ص ۲۲۵)

 

۲- امام حسین علیه السلام
اَلصِّدْقُ عِزٌّ، وَ الْکِذْبُ عَجْزٌ، وَ السِّرُّ اَمانَهٌ، وَ الْجِوارُ قَرابَهٌ، وَ الْمَعُونَهُ صَداقَهٌ، وَ الْعَمَلُ تَجْرِبَهٌ.
راستگویى بزرگوارى است و دروغگویى ناتوانى، رازدارى امانت است، و همسایگى خویشاوندى و کمک کردن صداقت است و کار، تجربه.
(تاریخ یعقوبى، ج ۲، ص ۲۴۶)


هفتگانه

۱- رسول الله صلی الله علیه و آله
الدُّنیا دارُ مَن لا دارَ لَهُ، و مالُ مَن لا مالَ لَهُ، و لَها یَجمَعُ مَن لا عَقلَ لَهُ، و شَهَواتِها یَطلُبُ مَن لا فَهمَ لَهُ، و عَلَیها یُعادی مَن لا عِلمَ لَهُ، و عَلَیها یَحسُدُ مَن لا فِقهَ لَهُ، و لَها یَسعى مَن لا یَقینَ لَهُ.
دنیا، سراى کسى است که سرایى ندارد و دارایىِ کسى است که مالى ندارد و کسى از بَهرِ آن گِرد مى آورد که خِرَد ندارد و کسى در پىِ خواسته هاى دنیوى مى رود که فهم ندارد، و کسى بر سرِ دنیا دشمنى مى ورزد که شناخت ندارد و کسى به خاطر آن حسادت مى ورزد که دانایى ندارد و کسى براى آن تلاش مى کند که [به آخرت] یقین ندارد.
(بحار الأنوار، ج ۷۳ ص ۱۲۳)

در تاريخ ۳۰/مهر/۱۳۹۶ دیدگاه‌ها برای احادیث العددیه یا احادیث موردی بسته هستند برچسب ها :

دیدگاه ها غیر فعال شده اند

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبلاگ در سايت ها و نشريات تنها با ذکر نام و درج لينک مجاز است
طراحي شده توسط ميلاد دهقان عضو گروه رویین